Pasoppen!

Auteur: Dimitri Leue
Illustrator: Tom Schoonooghe
Uitgeverij: Davidsfonds/Infodok

Je moet wel pasoppen hè! Dit was een taalfout die ik vroeger als kleuter steeds maakte. Toen ik ontdekte dat er een boek over ‘Pasoppen’ bestond, was ik dolenthousiast om dit te lezen. De vraag is natuurlijk of het boek van Dimitri Leue en illustrator Tom Schoonooghe de lezer kan blijven boeien tot het einde.

Het verhaal neemt je mee op een avontuurlijke reis door een wereld vol waarschuwingen en voorzichtigheid. In dit kleur- en fantasierijke boek gaat de lezer op zoek naar de betekenis van al die 'pasoppen' in ons (kinder)leven. Via dit verhaal wil Dimitri Leue onderzoeken wat goedbedoelde waarschuwingen met ons doen en waar ze soms toe leiden.

Het boek begint met een humoristische gebruiksaanwijzing over wat je vooral niet met het boek moet doen. Na de inleiding worden alle personen die de leefwereld van het hoofdpersonage kruisen, besproken. Mama, papa, juf , opa, zus, buurman, agent, meester en vele anderen. Dit alles is geschreven vanuit het oogpunt van de ik-figuur in het boek. Aan de hand van zes vaste onderdelen wordt elk personage besproken. Bij iedere rol hoort ook een apart ‘pasopje’. Vanaf dat moment begint het leesavontuur pas echt.

Verwacht je aan hilarische gedichten, levendige illustraties en leuke lessen over de balans tussen voorzichtigheid en het nemen van risico's. In elk hoofdstuk komt een nieuw personage aan bod dat een eigen gedichtje krijgt. Elke passant plant ook gevaarlijke ideeën in het hoofd van de ik-figuur. In plaats van niet te mogen spelen in de speeltuin, ontwikkelt het kind het gevaarlijke idee om de speeltuin, waar opa steeds over vertelt, na te bouwen.
​
De bovenstaande opbouw van het boek heeft een positieve en een negatieve kant. Enerzijds is het verhaal zeer overzichtelijk door deze vaste structuur binnen elk hoofdstuk. Anderzijds zorgt de aparte beschrijving van de personages ervoor dat de samenhang in het boek soms zoek raakt en de verhaallijnen alle kanten opgaan.

​Kortom, dit boek is zeer herkenbaar. Je realiseert je dat volwassenen heel snel ‘pas op’ zeggen en dat daar vaak een goede reden voor is. Bovendien ontdekt de lezer dat te veel pasoppen ook niet goed is, omdat je al snel onnodige gevoelens (zoals angst) opwekt. De gedichten in het boek zijn erg leuk om te lezen en de oranje met blauwe illustraties maken het boek aantrekkelijker. Pas dus op dat je dit boek niet vergeet in je klas-/ thuisbibliotheek te steken!

​Anne-Laure Sijnave
tweedejaarsstudente Educatieve Bachelor Lager Onderwijs
Arteveldehogeschool